محمد بن هندوشاه نخجوانى

98

دستور الكاتب في تعيين المراتب ( فارسى )

مستوفى ممالك « 1 » و امين ( * ) و نايب « 2 » و معتمد حضرت شريفهء ما دانند « 3 » و ديگرى را كاينا من كان درين مهم اثيل امم و مصلحت جليل اقدم « 4 » با او شريك و منازع نشناسند و دست او در تصرف و تدبير اموال و متوجهات ولايات قوى و مطلق دانند و در افراغ « 5 » محاسبات و تنقيح معاملات و كتبت « 6 » احكام و بروات و ( * ) امثله و مفاصاة « 7 » رجوع كلى با او كنند و در جميع ابواب با او موافق و متفق بوده به هيچ حال انفراد نجويند و راى او را در حل و عقد ( * ) امور و قبض « 8 » و بسط مصالح جمهور ركنى موثوق به و قطبى مدار عليه دانند كتّاب و بتيكچيان و محرّران ديوان ( * ) ملازم و با او « 9 » در ساير قضايا مجدّ و مجتهد باشند و نسخهاى دفاتر پيش او برند و او را بر جمع و خرج ممالك واقف و مطلع گردانند و چيزى پنهان و پوشيده ندارند و اعلاء شان و ترفع مكان ( * ) او را از جانب « 10 » حضرت ما بمحمدت و ارتضا مقرون شناسند و هر سال از اصل مال و متوجهات ديوانى مبلغ بيست هزار دينار

--> ( 1 ) - ج : محروسه دانند - افزوده . ( * 2 ) پ ج : حذف شده ، آ ب ت : و - حذف شده . ( 3 ) ج : شناسند . ( 4 ) ث : اقدام . ( 5 ) ب : فراع ، ت : افرع . ( 6 ) ت : كتب . ( * 7 ) - آ : امثلهء مفاوضات ، پ : امثله و مفاوضات ، ت : امثله و مقاصاة . ( * 8 ) ت : و قبض - - حذف شده ، ج : امور - حذف شده . ( * 9 ) ت : ملازم با او بوده . ( * 10 ) ج : او در جانب .